wedding jitters

Three days from now, my friend is getting married.

I'm wondering how she's feeling.

Maybe she's excited or maybe not.

Last week kasi, di sya excited when i asked her.

Parang wala lang daw, tama ba naman yun.

But im happy, becoz Myke is coming with me on her wedding day.

Di rin sya nakatiis, he wouldn't let me travel ng di sya kasama.

Hay! maybe i should thank menchie.

If not for her wedding,

di kame magkakabati ni Myke.

LAst sunday kasi, when he went to our house, that's how our conversation started.

Masaya nako ulit ngaun, at least kahit pano, tumatawag na ulit si Myke dito sa ofis.

Sabi ng ate ko, i should understand his job, demanding kasi ang work nya and it takes almost all of his tym. Alam ko naman yun, maybe, nagiinarte lang ako.

I just need to be affirmed sometimes.

Now, i don't have reason para uminom, pero bakit ganon, miss ko ang alak?

I'll try not to think about it na lang.

Nga pala, Wednesday ngaun, Baclaran day.

sa susunod ulit!=)

galit ako

OO.

galit nga ako. yung galit na ilang linggo ng namumuo sa puso ko.

hindi ko alam kun anong gamot para lang mawala ito, meron ba?

nahihirapan na kasi ako, ang bigat ng daladala ko.

Sa twing paggising ko nalang sa umaga, ayan na naman, kumukulo na naman ang dibdib ko.

Para akong bulkan, alam ko sasabog ako, hindi ko lang alam kung kelan.

i wanna break free from this anger, kaya lang yung isang taong mahal ko, at akala ko mahal din ako, pinipilit akong maging ganito.

Ang gulo ng buhay, hindi ko sya maintindihan minsan.

Oo, may mga kasalanan din akong nagawa sakanya.

alam ko, pag nalaman nya, magaglit sya sa akin.

pero, hindi ko ggawin ang mga bagay na yun kundi rin dahil sa kanya.

Putang ina kasing puso ito eh!

Bakit kelangan ko pa syang makilala,

mahalin.

Eto tuloy ako ngaun, parang tanga.

di makatulog, nagiisip, naglalasing.

Samantalang sya,

ang sarap siguro ng tulog,

nakakakain siguro mabuti.

Minsan, naisip ko, bakit kelangan mangyari samen 'to.

Baket kelangan nya ako ganituhin.

Sana, lahat ng tanong ko, masagot ko.

Bago ako tuluyang mabaliw.

beer-less

after 2 weeks of drinking every night, i finally succumbed to it. im sick.

though i wanted to go out tonight, i can't becoz my body refused to agree with my mind.

i must be addicted. or maybe, gusto lang kumawala ng galit sa puso ko.

minsan, naisip ko, bakit ako nagkaganito? i was raised by two peace-loving, god-fearing individuals, tapos ang kinalabasan, ako. matigas ang ulo. i do what i want, when i want it.except ryt now, when i cant even walk straight dahil sa hilo.

these past 2 weeks, i was in heaven, or maybe hell? di ko alam. di ko alam kung yung mga nangyari, yung mga ginawa ko, ginusto ko talaga. poor me. minsan, sa sobrang inis sa isang tao, nakakagawa ako ng bagay na alam kong mali, but i do it anyway, out of spite lang. yeah, i know. i suck on problems, especially problems of the heart.

may cuzin ako, minsan naiintindihan nya ako, but there are tyms when she's acting weird, like someone spiteful, parang inggit, ganon. ewan! kasi pag magkasama kame, mabait sya saken, pero alam ko pag wala na ako, sinisiraan din nya ako. i can see it in her eyes. pero ayun, kahit alam kong traydor sya at di mapagkakatiwalaan, nagtitiwala pa rin ako saknya, nakikipgakita, at iniintindi pa rin sya kahit minsan sa tingin ko, mas madali pang intindihin ang aso namen kesa saknya. sana lang, magbago pa sya, pede pa kaya yun? di na siguro. pero isa lang ang alam ko, mahal din nya ako kahit pano. weirdo at makasariling pagmamahal nga lang.

Itong araw na 'to, natapos ng walang magandang nangyari saken. i mean, maysakit pa rin ako, si papa bear, parang gustong makipag argue saken, tapos, di pa tuloy ang lakad ko.hay!

teka, naalala ko, di naman pala ganon kasama ang araw ko. kasi tinawagan ako ni Myke.. un lang, dapat maging masaya nako..sa totoo lang, masaya ako. cguro, epekto lang to ng sipon at sakit ng ulo. kelangan ko lang magpagaling, magpahinga, magpalakas para sa susunod kong adventure.

Hurrah for this alcohol-free week!

til nxt post!=)