beer-less

after 2 weeks of drinking every night, i finally succumbed to it. im sick.

though i wanted to go out tonight, i can't becoz my body refused to agree with my mind.

i must be addicted. or maybe, gusto lang kumawala ng galit sa puso ko.

minsan, naisip ko, bakit ako nagkaganito? i was raised by two peace-loving, god-fearing individuals, tapos ang kinalabasan, ako. matigas ang ulo. i do what i want, when i want it.except ryt now, when i cant even walk straight dahil sa hilo.

these past 2 weeks, i was in heaven, or maybe hell? di ko alam. di ko alam kung yung mga nangyari, yung mga ginawa ko, ginusto ko talaga. poor me. minsan, sa sobrang inis sa isang tao, nakakagawa ako ng bagay na alam kong mali, but i do it anyway, out of spite lang. yeah, i know. i suck on problems, especially problems of the heart.

may cuzin ako, minsan naiintindihan nya ako, but there are tyms when she's acting weird, like someone spiteful, parang inggit, ganon. ewan! kasi pag magkasama kame, mabait sya saken, pero alam ko pag wala na ako, sinisiraan din nya ako. i can see it in her eyes. pero ayun, kahit alam kong traydor sya at di mapagkakatiwalaan, nagtitiwala pa rin ako saknya, nakikipgakita, at iniintindi pa rin sya kahit minsan sa tingin ko, mas madali pang intindihin ang aso namen kesa saknya. sana lang, magbago pa sya, pede pa kaya yun? di na siguro. pero isa lang ang alam ko, mahal din nya ako kahit pano. weirdo at makasariling pagmamahal nga lang.

Itong araw na 'to, natapos ng walang magandang nangyari saken. i mean, maysakit pa rin ako, si papa bear, parang gustong makipag argue saken, tapos, di pa tuloy ang lakad ko.hay!

teka, naalala ko, di naman pala ganon kasama ang araw ko. kasi tinawagan ako ni Myke.. un lang, dapat maging masaya nako..sa totoo lang, masaya ako. cguro, epekto lang to ng sipon at sakit ng ulo. kelangan ko lang magpagaling, magpahinga, magpalakas para sa susunod kong adventure.

Hurrah for this alcohol-free week!

til nxt post!=)